Árið var 1462. Konstantínópel var fallin.
Múhameðskir Tyrkir geystust inn í Evrópu og ógnuðu kristninni.
Frá Transsylvaníu kom rúmenskur riddari.
Drakúla.
Kvöldið fyrir orrustuna, vissi Elísabet, kona hans, -
- að hann yrði að mæta ósigrandi liðsafla -
- og kæmi ef til vill aldrei aftur.
Lofaður sé Guð. Ég er sigursæll.
Elísabet...
Hinir hefnigjörnu Tyrkir skutu skilaboðum inn í kastalann.
Þar sagði frá dauða Drakúla.
Elísabet hélt hann látinn, og fleygði sér í ána.
Prinsinn minn er dáinn. Án hans er lífið einskis virði.
Megi Guð sameina okkur á himnum.
Hún fyrirfór sér. Sál hennar verður ekki bjargað.
Hún er fordæmd. Slík eru lög Guðs.
- Ég var að verja kirkju Guðs! - Helgispjöll!
Ég afneita Guði!
Ég mun rísa upp frá dauðum -
- til að hefna hennar með öllum myrkraöflunum!
Blóðið er lífið, -
- og það mun verða mitt!
LUNDÚNIR, 1897 FJÓRUM ÖLDUM SÍÐAR
GEÐVEIKRAHÆLI
Ég hef gert allt sem Þér báðuð mig um, Herra.
Ég hef séð um allan undirbúning. Allt.
Ég bíð fyrirmæla yðar, Því ég veit -
- að þegar umbunin verður veitt, -
- verð ég einn Þeirra sem njóta velgjörða yðar.
Takk fyrir.
Renfield er bilaður.
Búinn að tapa glórunni, greyið. Sjáðu um viðskiptavin hans, -
- þennan sérvitra greifa, Drakúla. Hann er að kaupa eignir í Lundúnum.
Að sjálfsögðu, herra. Ég þakka yður traustið.
Þetta er stórt tækifæri, Harker. Farðu strax til Transsylvaníu.
Svona tækifæri bjóðast bara einu sinni á ævinni.
Leyfist mér að spyrja hvað kom fyrir hr. Renfield í Transsylvaníu?
Ekkert... Það var einkamál.
Ef þú nærð þessum samningi er framtíð þín trygg hjá okkur.
Já, herra. Ég mun einbeita mér að þessu.
Við höfum þegar beðið svo lengi...
- Við giftumst þegar ég kem aftur. - Auðvitað.
- Ég mun skrifa þér. - Jónatan...
- Jónatan, ég elska þig. - Ég elska þig, Mína.
Búdapest, 25. maí. Fór frá Búdapest snemma í morgun.
Við erum að yfirgefa Vesturálfu...
DAGBÓK 25. MAÍ
Við erum á leið til austasta hluta landsins.
Til landamæra Transsylvaníu, Moldavíu, og Búkóvínu -
- í Karpatafjöllunum. Einhverra mestu óbyggða Evrópu.
Kæri vinur, velkominn til Karpatafjalla.
Ég bíð yðar óþolinmóður.
Vagninn minn mun bíða yðar við Borgoskarðið.
Ég vona að ferðin frá Lundúnum hafi tekist vel.
Og ég vona að þér munið njóta dvalarinnar í fögru landi mínu.
Yðar vinur... D.
Dagbók, 25. maí. Minn kæri Jónatan hefur verið í burtu í tæpa viku.
Ég vildi að við hefðum gift okkur fyrir brottför hans -
- en ég gleðst vegna þessa mikilvæga leiðangurs.
Það hlýtur að vera dásamlegt að skoða ókunn lönd.
Ég velti því fyrir mér hvort við Jónatan munum sjá þau saman.
Við komum of snemma, ökumaður. Hér er enginn.
Hinir dauðu fara hratt yfir.
Er langt til kastalans?
Velkominn á heimili mitt.
Gangið inn af fúsum vilja og færið mér eitthvað af hamingju yðar.
- Drakúla greifi? - Ég er Drakúla.
Og ég býð yður velkominn, herra Harker, í hús mitt.
Gangið inn.
Þér afsakið það vonandi þótt ég borði ekki með yður.
Ég hef þegar snætt kvöldverð, og ég drekk aldrei...
...vín.
Er þetta forfaðir? Ég sé svip með ykkur.
Orða Drakúlareglunnar...
...er dreki.
Forn félagsskapur sem skuldbatt forfeður mína -
- til að verja kirkjuna gegn öllum óvinum Krists.
Sú samvinna gekk ekki alveg... nógu vel.
Ó, já...
Þetta er alvörumál.
Við Drakúlar erum stoltir.
Enginn djöfull var Attila meiri, og blóð hans rennur í æðum mínum.
Blóð...
...er mjög dýrmætt nú á dögum.
Dagar styrjaldanna eru liðnir.
Sigrar hins mikla kynstofns míns eru nú aðeins sögur.
Ég einn er eftir.
Í fáfræði minni hef ég móðgað yður. Fyrirgefið mér.
Ég þrái að ganga um erilsamar götur borgar yðar, Lundúna.
Að vera í hringiðunni miðri, og í straumi mannlífsins.
Taka þátt í lífinu, breytingunum... dauðanum.
Svona. Þér, greifi...
...eruð eigandi Carfax klausturs. Til hamingju.
Fyrirtæki yðar lætur mikið af hæfileikum yðar.
Þeir segja að þér séuð... smekkmaður.
Og verðugur eftirmaður herra Renfield.
Þér getið treyst á mig.
Ég er forvitinn. Hví tíu hús á nákvæmlega þessum stöðum?
Er það til að hækka markaðsverðið?
Trúið þér á örlögin?
Að jafnvel öflum tímans -
- megi breyta í ákveðnum tilgangi?
Heppnasti maður á jarðríki er sá sem finnur... sanna ást.
Þér hafið fundið Mínu. Ég hélt hún hefði týnst.
Við giftum okkur við heimkomu mína. Eruð þér giftur, greifi?
Herra, eruð þér giftur?
Eitt sinn var ég giftur.
Aldir virðast liðnar síðan. Hún lést.
- Mér þykir það mjög leitt. - Hún var gæfusöm.
Þegar líf mitt er best er það eymd.
Hún mun án efa verða skyldurækin eiginkona...
...og þú tryggur eiginmaður.
Skrifið nú fyrirtækinu og ástvinum yðar.
Segið að það yrði yður ánægja að dveljast hjá mér í mánuð.
Í mánuð? Viljið þér hafa mig svo lengi?
Ég tek ekki annað í mál.
Dagbók, 30. maí 1897.
Jónatan vill ekki að ég sé hjá Lucy á meðan hann er í burtu.
Venjist ég á munað Weston fjölskyldunnar -
- heldur hann að ég verði ekki ánægð sem kona skrifstofumanns.
En Lucy og ég erum vinkonur.
Henni hefur alltaf verið sama þótt ég sé bara kennslukona.
En ógeðfellt!
Mína...
Mína, þú ert alltaf að vinna.
Er það metnaðurinn í John Harker sem neyðir þig til að læra þetta?
Hann gæti verið að neyða þig til ástaratlota á stofugólfinu.
Lucy! Þú ættir ekki að tala svona um unnusta minn.
Hjónabandið felur meira í sér en holdlegar lystisemdir.
Einmitt það... miklu meira!
Hvað er þetta, Lucy? Ég skil þetta ekki.
Geta maður og kona virkilega gert... þetta?
- Ég gerði það... síðast í nótt. - Bull! Þú gerðir það ekki.
Jú, víst. Jæja, í draumum mínum.
Stenst ekki Jónatan allar kröfur? Þú getur sagt Lucy það.
Hann hefur einungis kysst mig.
Honum finnst hann vera of fátækur til að giftast mér.
Ekki bætir úr skák að nú er ég hjá þér... ríku vinkonunni.
Já, en ekki eitt einasta bónorð, og ég sem er að verða tvítug...
Næstum gömul kerling!
Herra Quincey P. Morris!
Sjáðu! Hvað er nú þetta?
Texasbúi. Quincey P. Morris. Hann er svo ungur og frískur.
- Villtur foli á milli fóta mér. - Þú ert nú bara dónaleg!
Ég veit bara hvað menn vilja. Fylgstu með.
- Quincey, elskan. - Fröken Lucy...
Þú ert fersk eins og vorúði.
Quincey, leyfðu mér að koma við.
Hann er svo stór.
Kæra litla stúlkan mín. Ég held í hönd þína og þú hefur kysst mig.
Jack! Hafsjór af ást...
Ó, elsku litli anginn minn!
Komdu hingað, aumingja litla blómið mitt.
Greyið litli, klári læknirinn minn.
- En stríðinn björn. - Arthur Holmwood.
Elsku vinur.
Það var þetta leitt með hattinn.
Þetta er daðurkjóllinn minn.
Lucy er hrein og bein og siðsöm, en stundum hneykslar hún mig.
Jónatan segir það galla á þeim ríku að þeir segja það sem þeir vilja.
En ég dáist að Lucy, og undrast ekki að menn hópist að henni.
Ég vildi ég væri eins falleg og eins dáð og hún.
Þú ert ást lífs míns.
Hvers konar maður er þetta?
R.N. Renfield, farsæll ráðgjafi hjá Hawkins & Thompkins.
Meðlimur í Wyndham klúbbnum.
Hann kemur heim frá viðskiptum Í Transsylvaníu -
- og fær taugaáfall. Skyndilega er hann blóðþyrstur.
George.
Bíðið hér.
Mynduð þér vilja smábita, læknir, eða lítinn forrétt?
- Nei, takk. Hvernig líður yður? - Betur en ástsjúka lækninum mínum.
- Hafið þér áhuga á einkalífi mínu? - Já, ég hef áhuga á öllu lífi.
- Mataræði yðar er viðbjóðslegt. - Þær eru næringarríkar.
Hvert líf sem ég innbyrði gefur mér líf.
- Gefur fluga yður líf? - Vissulega.
Þér borðið mólekúl með prjónum áður en ég borða venjulega fæðu.
Ég þarf að finna nýtt sjúkdómsheiti yfir það sem þér þjáist af.
Hvað um kóngulær? Kóngulær borða flugurnar.
- Já, kóngulær borða þær. - Hvað um spörva?
- Já... sagðirðu spörva? - Kannski eitthvað stærra?
Ó, já... Kettling. Ég bið yður!
Lítinn, snotran, kátan kettling. Eitthvað sem ég get kennt.
Eitthvað sem ég get alið. Neitið mér ekki.
Vilduð þér ekki frekar fá kött?
Jú! Stóran kött! Sáluhjálp mín veltur á því.
- Sáluhjálp yðar? - Já, líf handa Herranum.
Herra? Hvaða herra?
Herrann mun koma.
- Hann lofaði mér ódauðleika. - Hvernig?
Blóðið er lífið!
30. maí. Í kastala Drakúla. Ímyndunaraflið hefur tekið völdin.
Það, hvernig greifinn horfði á myndina af Mínu, fyllir mig ótta.
Eins og ég sé þátttakandi í sögu sem ég þekki ekki.
Ég heyrði yður ekki koma inn.
Gætið yðar. Þér skáruð yður. Það er hættulegra en þér haldið.
Andstyggilegt glys... hégómlegt.
Kannski þér ættuð að safna skeggi.
Bréfin sem ég fór fram á... hafið þér skrifað þau?
Ágætt.
Ef þér farið út úr herberginu -
- ættuð þér ekki að sofna annars staðar í kastalanum.
Hann geymir slæmar minningar.
- Farið gætilega. - Ég skil yður fullkomlega.
Trúið ekki á svona... svikaglingur.
Við erum í Transsylvaníu, og Transsylvanía er ekki England.
Siðir okkar eru aðrir.
Og yður mun... finnast ýmislegt undarlegt.
Ég hef þegar séð skrýtna hluti. Úlfa sem elta mig! Bláa vítisloga!
Hlustið á þá.
Börn næturinnar.
- Hlustið á söng þeirra. - Söng? Þessi villidýr?
Ég fór að fyrirmælum Drakúla. Ég skrifaði þrjú bréf.
Til fyrirtækisins, fjölskyldunnar, og til minnar elskuðu Mínu.
Ég minntist ekki á ótta minn, því hann mun án efa lesa þau.
Ég veit nú að ég er fangi.
Jónatan...
Jónatan, komdu til mín.
Komdu.
Leggstu niður. Hallaðu þér í fang mitt.
Leggstu niður, Jónatan.
Hvað er þetta? Svikarar!
Hvernig dirfist þið? Hann er minn.
Þú hefur aldrei elskað.
Jú. Ég get líka elskað.
Og ég mun aftur elska.
Fáum við þá ekkert í kvöld?
Kæra Mína, allt gengur vel.
Greifinn hefur farið fram á að ég sé hér í mánuð.
Ég get ekki sagt meira, aðeins að ég elska þig. Alltaf þinn, Jónatan.
Bréfin, sem ég skrifaði, hafa án efa innsiglað endalok mín.
Sígaunar greifans eru tryggir húsbónda sínum allt til dauðans.
Dag og nótt fylla þeir kistur með mold úr kjallara kastalans.
Þær verða sendar til Carfax klaustursins í Lundúnum.
Því fylla þeir þessar kistur af mold?
Ég elska hann!
Mína, það er svo dásamlegt. Ég hef tekið ákvörðun.
- Ég elska hann og ég sagði já! - Loksins.
- Er það Texasbúinn með hnífinn? - Nei, það er sá þriðji í röðinni.
Arthur Holmwood, lávarður. Þú verður fyrsta brúðarmeyjan.
Mína, hvað er að? Þetta er besti dagur lífs míns.
- Það er eins og þér sé sama. - Ég hef áhyggjur af Jónatan.
Bréfið frá honum er svo kuldalegt. Það er svo ólíkt honum.
Mína, hafðu ekki áhyggjur.
Dagbók skipstjórans á Demeter. 27. júní 1897.
Við sóttum 50 kistur af mold sem fara eiga til Lundúna.
Við lögðum upp á hádegi og lentum í stormi, sem skynilega skall á -
- og bar okkur til sjávar.
DÝRAGARÐUR LUNDÚNA
3. júlí. Annar stýrimaður horfinn. Nálgumst Gíbraltar.
Stormurinn heldur áfram. Áhöfnin er óróleg.
Heldur að eitthvað eða einhver sé um borð ásamt okkur.
Hann er hér! Herra alls lífs er að koma!
Safnist saman! Ég er hér til að framfylgja boðum þínum, Herra.
Ég hef dáð yður úr fjarlægð, en nú eruð þér að nálgast.
Ég er þræll yðar. Ég bíð skipunar yðar.
Renfield tilfellið er að verða áhugaverðara.
Það er kerfi í geðveikinni, í flugunum og kóngulónum.
Hefði ég nú aðgang að aðeins einum svona gáfuðum hug...
Lucy...
Lucy!
Nei, sjáðu mig ekki!
Lucy...
- Ég réð ekki við mig. - Þig er að dreyma. Gengur í svefni.
Sál mín... Eins og hún yfirgæfi líkamann.
Þetta var kveljandi.
- Ég byrjaði að skjálfa. - Allt er í lagi, þig var að dreyma.
Það dró mig og lokkaði. Ég hafði enga stjórn á mér.
Þessi rauðu augu. Ég finn enn bragðið af blóði hans í munninum.
SAMUEL F. BILLINGTON CARFAX LANDAREIGNIN
Herra, ég er hér til að hlýða yður.
Herra, ég er hér. Ég hef dáð yður.
Blóðsugan getur, eins og hvert annað náttdýr -
- verið á ferli að degi til, en kraftar hennar eru þá litlir
ÚLFUR LAUS ÚR DÝRAGARÐI
DULARFULL SKONNORTA
Sjáið kvikmyndasýninguna.
Undur nútíma menningar. Nýjustu stórmerkin.
Skemmtun aldarinnar. Nýtt undur veraldar.
Sjáið kvikmyndasýninguna.
Sjáðu mig.
Sjáðu mig núna.
Úlfurinn gengur ennþá laus! Dagblað, herra?
Þakka yður, herra.
Ég biðst innilegrar afsökunar. Fyrirgefið fáfræði mína.
Ég er nýkominn hingað erlendis frá, og ég þekki ekki borg yðar.
- Sem fögur dama... - Kaupið yður borgarkort. Sælir.
Ég hef móðgað yður.
Ég leita kvikmyndasýningarinnar. Undurs hins siðmenntaða heims.
Menningu finnið þér á söfnum. Lundúnir eru fullar af þeim.
Svona gáfuð og yndisleg kona ætti ekki að vera ein á göngu.
Þekki ég yður, herra?
Kannist þér við eiginmann minn? Á ég að kalla á lögregluna?
Eiginmann? Ég skal ekki ónáða yður frekar.
Herra...
Það er ég sem er ókurteis. Ef þér leitið...
Leyfið mér að kynna mig.
Ég er Vlad, prins frá Sachait.
- Prins, hvorki meira né minna. - Ég er þjónn yðar.
Vilhelmína Murray.
Minn er heiðurinn, fröken Mína.
Fylgið mér.
Herra Holmwood bað mig að líta til Lucy.
Seward læknir, fröken Lucy.
Jack! Frábæri Jack! Líkar þér hann?
Fékk Arthur þig til að koma? Eða vildirðu hitta mig eina?
Lucy, ég er hér sem læknirinn þinn. Unnusti þinn er áhyggjufullur.
Læknir er trúnaðarmaður. Þú verður að treysta mér.
Hjálpaðu mér, Jack. Ég veit ekki hvað hefur komið yfir mig.
Ég er að breytast. Ég finn það.
Ég heyri allt. Ég heyri hvíslið í þjónustufólkinu.
Og mýsnar á háaloftinu trampa eins og fíla.
En ég fæ hræðilegar martraðir. Augun...
- Jack... - Ég er hér. Ekkert kemur fyrir þig.
- Bíddu þar til það virkar. - Þakka þér fyrir...
Kysstu mig, Jack.
Lucy er meira æsandi en júníbrúður sem ríður berbakt í Sahara.
Gættu nú nýlendutungunnar.
Sæll, Jack. Hvernig líður sjúklingnum okkar?
- Ég er satt að segja forviða. - Jack, hefurðu enn áhyggjur?
- Það hlýtur að vera andlegt. - En kostulegt. Heyrðirðu þetta?
Um daginn vildi hann giftast henni, nú vill hann leggja hana inn.
Við skulum líta á hana.
Ég verð að játa að ég er ráðalaus.
Ég sendi skeyti til van Helsing, frumspeki-heimspekingsins.
- Hljómar eins og galdralæknir. - Hann rannsakar óþekkta sjúkdóma.
Hann er kennari minn og meistari.
Gerðu það, maður. Fáðu hann. Hvað sem það kostar.
Stórfurðulegt. Vísindin eiga sér engin takmörk.
Kallið þér þetta vísindi?
Haldið þér að Marie Curie myndi fallast á þá skilgreiningu?
Ég hefði ekki átt að koma. Ég verð að fara.
Óttist mig ekki.
Hættið þessu!
Guð minn góður, hver eruð þér? Ég þekki yður.
Ég hef ferðast yfir hafsjó tímans til að finna þig.
Komið hingað, Mína.
Honum líkar vel við yður.
Það má læra mikið af skepnum.
KÆR VINKONA Í LÍFSHÆTTU ÓÞEKKTUR BLÓÐSJÚKDÓMUR
HJÁLPIÐ OKKUR, JACK SEWARD
Blóðsuguleðurblaka innbyrðir tífalda þyngd sína af blóði daglega -
- annars deyja blóðfrumur hennar.
Sætt, lítið meindýr.
Blóð og blóðsjúkdómar eins og sýfilis eru áhugamál okkar hér.
Á okkar tungu draga kynskjúkdómar nafn sitt af gyðjunni Venusi -
- sem gerir uppruna þeirra guðlegan. Í þeim felst kynlífsvandamálið, -
- sem siðfræði og hugmyndir kristninnar fást við.
Menning og sýfilis hafa þróast samhliða.
- Hvað er þetta? - Það er frá ritsímanum.
Þakka þér fyrir. Herrar mínir, þessu er lokið.
Dögun. Ef til vill verða þetta mín hinstu orð.
Drakúla skildi mig eftir hjá þessum konum, þessum helvítisdjöflum.
Þær sjúga mér blóð til að halda mér veikburða, svo ég flýi ekki.
Í dag mun ég reyna í síðasta sinn að finna leið að ánni.
Ég verð að fara frá þessu bölvaða landi, sem börn djöfulsins fara um.
Ég staðfesti að hér með var ég, Abraham van Helsing, -
- persónulega orðinn þátttakandi í þessum undarlegu atburðum.
Prófessor van Helsing. En fallegt af yður að koma.
Ég hjálpa alltaf vini í neyð. Segðu mér frá þessu tilfelli.
Hún er með öll einkenni blóðleysis. Blóð hennar er eðlilegt, en þó ekki.
- Hún sýnir síendurtekinn blóðmissi. - Blóðmissi? Hvernig?
Lokaðu dyrunum!
En Guð, hún er bara barn.
Guð minn góður!
Hún verður að fá blóðgjöf strax. Farðu úr jakkanum.
- Þú kannt að binda æðaklemmu. - Þér þróuðuð aðferð.
Nei, ég gerði bara tilraunir. Aðferð Landsteiners.
Notaði dýr, kindur, geitur...
Ef blóðsundrun á sér stað, munu rauðu blóðkornin springa, -
- og hún deyr. Taktu þetta rör.
Hvað í Guðs nafni er að gerast? Hvað eruð þið að gera við Lucy?
- Reyna að bjarga lífi hennar! - Eruð þér unnustinn?
Farið úr jakkanum. Þessi unga dama þarf blóð og hún skal fá það.
- Farið úr jakkanum. - Brettu upp ermina, Arthur.
- Fljótt. - Brettu hana upp!
Þetta getur verið sárt.
Fyrirgefið, herra. Ég gæfi síðasta blóðdropann til að bjarga henni.
Síðasta dropann? Þakka yður, ég bið ekki um svo mikið... enn.
Haldið í hönd hennar.
Jack, aumingja stúlkan hefur fengið blóð tveggja manna.
Allur líkami hennar gæti ekki rúmað svo mikið blóð.
- Hvað olli missinum? - Það er góð spurning.
Þessi för á hálsinum... Enginn sjúkdómur, engin lyfjagjöf.
Þau eru skýringin á blóðmissinum.
Þú varst vandvirkur nemandi. Hvað varð um blóðið? Segðu mér það.
- Ekkert blóð var á sængurfötunum. - Trúðu því sem þú sérð.
Eitthvað kom og saug úr henni blóðið og flaug í burtu?
- Já, því ekki? - Frábært! Þetta er alveg frábært!
Vill annar ykkar lærðu lækna segja mér hvað um er að vera?
Jack, þú ert vísindamaður.
Heldurðu ekki að til séu hlutir sem þú ekki skilur?
Sefjun, dáleiðsla, holdgun...
- Prófessor? - Hvert í fjáranum fór hann?
- Skilurðu? - Mér líður eins og byrjanda.
Við eigum ekki við sjúkdóm að etja.
Það er eitthvað hræðilegt á sveimi.
Dautt en þó ekki. Það læðist að okkur af einhverjum sökum.
Það lifir á blóði Lucy. Þetta er skepna. Skrýmsli.
Hvað er að koma yfir okkur Lucy?
Ég er öll í uppnámi. Ég vildi að ég væri aftur ég sjálf.
Skynsama Mína sem ég alltaf gat treyst.
Malurtarbrennivín... er ástarlyf sjálfsins.
Græni álfurinn sem býr í víninu...
...girnist sál þína.
En þú ert örugg með mér.
Prins, segðu mér... Segðu mér frá heimalandi þínu.
Það er fegursti staður á jarðríki.
Það hlýtur að vera.
Land handan mikils skógar.
Umkringt mikilfenglegum fjöllum.
Gróskumiklar vínekrur.
Viðkvæm og fögur blóm sem eiga engan sinn líka.
Þú lýsir heimalandi mínu eins og þú hafir séð það sjálf.
Kannski er það rödd þín. Hún er svo kunnugleg.
Hún er eins og... rödd í gleymdum draumi.
Hún er mér huggun þegar ég er ein.
Og hvað um prinsessuna?
- Prinsessuna? - Það er alltaf prinsessa.
Í hvítum flögrandi kjólum..
Andlit hennar...
...er fljót.
Prinsessan... er fljót.
Fyllt tárum harms og ástarsorgar.
Það var prinsessa.
Elísabet.
Það fannst ekki fegurri kona í öllum stórveldum heimsins.
Svik manna hrifsuðu hana frá hennar forna prinsi.
Hún stökk út í opinn dauðann, í fljótið sem þú talar um.
Á móðurmáli mínu kallast það:
Prinsessufljót.
Kæra fröken, unnusti yðar er óhultur hjá Sakramentissystrunum.
Herra Harker heldur að þér séuð í bráðri lífshættu.
Hann óskar þess að þér komið hingað til þess að giftast honum.
Með kærri kveðju og Guðs blessun, Systir Agata.
Elsku prinsinn minn... Jónatan má aldrei vita um okkur.
- Lucy... - Abraham van Helsing.
- Þér hljótið að vera fröken Mína. - Hvernig líður henni, læknir?
Hún er enn veikburða. Hún sagði að þér hefðuð áhyggjur af unnusta yðar.
Ég hef áhyggjur af öllum elskendum.
Það er myrkur í heiminum barnið mitt, og það er ljós.
Þú ert eitt af ljósunum, Mína. Ljós allra ljósa.
Farðu núna og hittu vinkonu þína.
Mína...
Þú ert breytt, Mína. Þú ljómar bókstaflega.
- Þú heyrðir frá Jónatan. - Já!
Honum er borgið, Lucy. Hann er í klaustri í Rúmeníu.
Hann þjáist af heilahimnubólgu.
Systurnar vænu, sem sjá um hann, segja að hann þarfnist mín.
En ég fer ekki... Ég fer ekki frá þér.
Mína, þú verður að fara til hans.
Þú verður að elska hann. Giftast honum þar og þá.
Ég vil að þú takir þetta, systir. Þetta er brúðkaupsgjöfin mín.
- Nei, Lucy... - Hafðu ekki áhyggjur af mér.
Allt verður í lagi.
Berðu Jónatan kveðju mína.
Jack, hvernig líður henni?
- Þetta er að kæfa mig! - En þetta er læknandi.
- Þetta er bara hvítlaukur. - Quincey er kominn.
Fröken Lucy, þú skalt hvíla þig. Arthur sendi mig til að sjá um þig.
Ef þér batnar ekki verð ég að binda enda á eymd þína.
Quincey, þú ert svo dýrslegur.
Kysstu mig, Quincey.
Kysstu mig.
Kysstu mig!
- Þetta gamla fífl! - Láttu mig vera!
Lucy, hlustaðu á mig. Sofðu nú.
Sjáið þetta og þetta.
Nosferatú.
BLÓÐSUGA
"Hér á eftir fer hin hræðilega saga af hinum brjálaða prins, Drakúla."
"Hann steikti fólk á teini og sauð höfuð þess."
"Hann húðfletti það lifandi, skar það í bita og drakk blóð þess."
Drakúla.
Blóð hennar er lífið.
Kæri prins, fyrirgefðu mér.
Ég hef fengið bréf frá unnusta mínum í Rúmeníu. Ég fer til hans.
Við ætlum að gifta okkur. Þú sérð mig aldrei framar.
Mína.
Undarlegt, en mér líður eins og hinn skrýtni vinur minn sé með mér.
Hann talar við mig í huga mér. Með honum var ég full af lífi.
Án hans og á leið til unnusta míns, er ég ringluð og áttavillt.
Kannski er ég slæm og ístöðulaus, þótt ég reyni að vera góð.
Vindar! Vindar!
Vindar!
Þetta er orsökin.
Það er Drakúla, hinn ódauði.
Hinn eilífi óvinur!
Jack, flýttu þér. Ég hef margt að segja þér.
Gætið hennar vel, herra Morris. Þér megið ekki bregðast í kvöld.
Við eigum við gífurlega sterk öfl að etja.
Gætið hennar vel, eða Lucy yðar verður ein af tæfum djöfulsins.
Hóra myrkursins!
Þú ert gamalt, bilað fífl.
Hlustið á mig. Lucy er ekki tilviljanakennt fórnarlamb.
Hún er fús liðsmaður, ég leyfi mér að segja tryggur lærisveinn.
Hún er frilla djöfulsins! Skiljið þér mig?
Kannski má enn bjarga sál hennar.
En ekki á tómum maga.
- Jack, gefðu mér að borða! - Gamla fífl!
Þessir getulausu menn þínir með sín kjánalegu álög -
- geta ekki verndað þig fyrir kröftum mínum.
Ég dæmi þig til lifandi dauða.
Til eilífs hungurs í lifandi blóð.
Jack.
Ég veit að þú unnir henni heitt. Því verðurðu að treysta mér.
- Mig vantar krufningarhnífa. - Krufning? Lucy?
Nei, bara skera af henni höfuðið og taka úr henni hjartað.
Dagbók, 17. september. Aumingja Jónatan.
Hann er enn veikur, en kunnugar götur Lundúna hressa hann.
Núna þegar Lucy er dáin er þetta mér erfið heimkoma.
Hluti af mér er einnig dáinn, utan örsmárrar vonar -
- um að hitta prinsinn minn aftur. Er hann hér?
Nú þegar ég er gift, skil ég tilfinningar mínar til hans.
Hann er ávallt í huga mér
- Jónatan, hvað er að? - Þetta er maðurinn sjálfur!
Sjáðu, hann hefur yngst!
Herrar mínir...
Verðum við að svívirða gröf Lucy? Dauði hennar var nógu hræðilegur.
Ef fröken Lucy er dáin er enginn skaði skeður, ef ekki...
- Var hún grafin lifandi? - Nei...
- Hún er ódauð. Ódauð. - Þetta er brjálæði.
Herrar mínir, eigum við? Einn, tveir, þrír...
Hvar er hún?
Hvað hafið þér gert við hana?
Hún lifir handan náðar Guðs. Reikar um í heimum myrkurs.
Hún er blóðsuga, nosferatú.
Þær verur deyja ekki, -
- en verða sterkar og ódauðlegar eftir smit frá öðrum nosferatú.
Við berjumst ekki gegn einni skepnu, heldur hersveitum aldanna, -
- sem þrífast á blóði hinna lifandi.
Fljótir, í felur!
Lucy!
Komdu til mín, Arthur. Yfirgefðu þá og komdu til mín.
Faðm minn hungrar í þig.
Kysstu mig og gældu við mig, minn elskaði eiginmaður.
Við finnum styrk í Guði og kraft í mætti hans.
Ég færi þig úr skugganum í ljósið!
Ég varpa þér burt, Myrkraprins!
Augnablikshugrekki og það er gert. Takið fleyginn í vinstri hönd.
Setjið oddinn við hjartað.
Rekið hann í, í Guðs nafni. Núna!
Borðið! Þið þurfið krafta fyrir hina dimmu daga framundan.
Hvernig lést Lucy, læknir?
Þjáðist hún?
Já, þar til við skárum af henni höfuðið og rákum fleyg í hjartað.
- Þá fann hún frið. - Læknir, ekki segja meira!
Herra Harker, sem læknir yðar verð ég að spyrja yður -
- viðkvæmrar spurningar. Smakkaðirðu einhvern tíma blóð kvendjöflanna -
- í ástarleik þínum með þeim?
- Nei? - Nei.
Gott. Þá hafið þér ekki smitað blóð yðar eins og aumingja Lucy.
Læknir, þér verðið að skilja mig...
Ég efaðist um allt, jafnvel geðheilsu mína.
- Ég var getulaus af ótta. - Ég veit það.
Ég veit hvar skepnan sefur... Í Carfax klaustrinu.
Blóðsugur eru til.
Sá sem við eigum við hefur kraft á við 20 menn.
Þú getur borið vitni um það.
Hann getur einnig stjórnað hinum óæðri skepnum. Leðurblökum, úlfum.
Hann getur birst sem mistur eða þoka og horfið að vild.
Hann getur gert allt þetta, en hann er ekki frjáls.
Hann verður að hvíla í jörð landsins síns til að halda kröftum.
- Ég aumka hann, svo ofsóttan. - Hvernig geturðu aumkað slíka veru?
Ég tek Mínu með mér. Þú verður örugg þar.
Byssukúlur særa hann ekki. Ég myndi nota skeiðahnífinn.
Ég hafði ekki ráðgert að fara svo nærri honum.
Herra!
Jack læknir! Mér hefur verið lofað eilífu lífi!
- Hver er þessi maður? - Herra Renfield. Komið nú með mér.
Renfield... Ég verð að hitta hann.
Herra Renfield, hagið yður vel.
Þetta er frú Harker.
- Gott kvöld. - Gott kvöld, herra Renfield.
Ég hlýt að hafa verið óþægur.
Ég þekki yður. Þú ert brúðurin sem Herrann ásælist.
Ég á eiginmann. Ég er frú Harker.
- Herra minn talar um yður. - Hvað segir hann yður?
Að hann sé að koma... Koma til að sækja yður.
Gerið þér það...
Verið ekki hér. Flýið frá þessum manni.
Ég bið til Guðs að ég sjái fallegt andlit yðar aldrei aftur.
Guð blessi þig og varðveiti þig.
Herra! Þér lofuðuð mér eilífu lífi, -
- en þér gefið það þessari fallegu konu. Jack!
Ég er ekki geðveikur. Ég berst fyrir sálu minni.
Hýbýli mín eru lítil, en þægileg.
Vatn og snyrtivörur eru til staðar.
Þér verðið öruggar hér.
Eyðileggið allar kisturnar. Hreinsið moldina í þeim.
Hefjum nú útreksturinn.
Renfield... þér hafið svikið mig.
Nei, Herra.
Ég þjóna yður. Ég þjóna aðeins yður.
Já, ástin mín, þú hefur fundið mig.
Það dýrmætasta af öllu.
Ég vildi að þetta gerðist. Ég veit það núna.
- Ég vil vera með þér að eilífu. - Þú veist ekki hvað þú segir.
Jú, ég veit það.
Ég óttaðist að finna aldrei aftur snertingu þína.
Ég hélt þú værir dáinn.
Það er ekkert líf í þessum líkama.
En þú lifir.
Þú lifir.
Hvað ert þú? Ég verð að vita það. Þú verður að segja mér það.
Ég er... ekkert.
Líflaus.
Sálarlaus. Allir hata mig og óttast.
Fyrir heiminum er ég dauður. Hlustaðu á mig.
Ég er skrýmslið sem hinir lifandi vilja drepa.
Ég er Drakúla.
Þú myrtir Lucy!
Ég elska þig.
Guð fyrirgefi mér!
Ég vil vera eins og þú. Sjá það sem þú sérð. Elska það sem þú elskar.
Til að fylgja mér, -
- verður þú að deyja í þessu lífi og fæðast inn í mitt.
Þú ert ást mín og líf, að eilífu.
Þá gef ég þér eilíft líf.
Eilífa ást.
Vald yfir vindum og dýrum jarðar.
Fylgdu mér og vertu mín ástkæra eiginkona.
Ég geri það! Já!
Mína, drekktu og vertu með mér
- að eilífu.
Ég get ekki látið þetta gerast!
Gerðu það, mér stendur á sama.
Þú verður dæmd til að ráfa í skugga dauðans að eilífu.
Ég elska þig of mikið til að fordæma þig.
Hrífðu mig burt frá dauðanum.
Mína!
Þið haldið að þið getið drepið mig með goðum ykkar!
- Heilagt blóð Krists! - Ég þjónaði krossinum.
Ég réð yfir þjóðum, hundruðum ára áður en þið fæddust.
Herir þínir voru sigraðir. Þú píndir þúsundir.
Ég var svikinn.
Sjáið hvað Guð ykkar hefur gert mér.
Stríði þínu við Guð er lokið! Þú verður að gjalda glæpa þinna.
- Kristur neyðir þig. - Hún er núna... brúður mín.
Ljós! Meira ljós!
Óhreinar... óhreinar.
- Náið þeim! - Það verður að brenna þær.
Við vitum að Drakúla óttast okkur. Hann óttast tímann.
Ef ekki, því flýtir hann sér þá?
- Hann er farinn. - Hvernig veistu það?
Hann talar til mín.
Hann er í sterku hugarsambandi við þig.
Hjarta hans var nógu sterkt til að lifa af gröfina.
Þú dáir hann.
Já, lifandi var hann merkilegur maður. Mikill maður.
En þörfin á að troða hann niður og eyða honum er meiri.
Læknir...
Ég er að verða eins og hann.
Sáluhjálp þín eyðir honum. Þess vegna vil ég dáleiða þig.
Hjálpaðu mér að finna hann. Gerðu það, hjálpaðu mér.
Horfðu í ljósið. Ljós allra ljósa. Inn í logann.
Augu þín eru þung. Þú vilt sofa. Sofðu nú.
Sofðu...
- Ég verð að fara. Hann kallar. - Hvað heyrir þú?
Hvað heyrir þú, barn?
Prinsinn kallar. Hann er á leið heim, yfir ískalt hafið.
Þar safnar hann kröftum.
Ég fer til hans til að deila styrk hans með honum.
Við fórum með lest frá Lundúnum og yfir sundið í slæmu veðri.
Án efa áhrif greifans.
Hann ræður vindum, en við erum á undan.
Við náum til Varna löngu á undan skipinu hans.
Frá París förum við til Búdapest.
Greifinn siglir framhjá Gíbraltar, þaðan er fylgst með honum.
Þegar við komum til Varna bíðum við skips hans og brennum það.
Heim... heim.
Blóðsugan vígði hana með eigin blóði. Blóð hennar deyr.
Það er engin von.
Við látum þig ekki fara eina inn i hið ókunna.
Aumingja Jónatan, hvað hef ég gert þér?
Nei, ég hef gert okkur báðum þetta.
Ég heyri hann nálgast. Hann kallar mig til sín.
- Vertu hjá mér, gerðu það. - Mér er svo kalt.
Hádegi. Holmwood fékk skeyti frá aðstoðarmanni sínum.
Skip greifans fór framhjá okkur til norðurhafnar Galatz.
Svarti djöfullinn les hugsanir Mínu.
Hvernig náum við honum núna?
Varna... Galatz. Það eru rúmir 300 km.
Við getum náð honum á hestum. Van Helsing fer um Borgoskarðið.
Ef okkur mistekst, verður þú að ganga frá honum.
Mína og van Helsing tóku vagn frá Varna.
Við héldum áfram til Galatz, til að fara í veg fyrir greifann.
Ég óttast um Mínu. Hún er núna tálbeitan okkar.
- Ég þekki mig hér. Áfram. - Það er áliðið, við skulum hvílast.
Nei! Við verðum að halda áfram. Hann þarfnast mín.
Við erum komin framhjá Bistrita. Drakúla lék aftur á okkur.
Sígaunarnir hittu hann í Galatz og eru núna í Borgoskarðinu.
- Þú verður að borða. - Ég er ekki svöng.
Mína!
Þú hefur verið mér svo góður, prófessor.
Ég veit að Lucy þráði þig. Hún sagði mér það.
Ég veit líka hvað menn girnast.
Ætlar þú að skera af mér höfuðið og reka fleyg í hjarta mitt -
- eins og þú gerðir við Lucy morðóði hundurinn þinn?
Ekki á meðan ég lifi. Ég hef svarið að vernda þig.
Þú ert örugg innan hringsins. Ég missi þig ekki til hans.
Hórur djöfulsins!
Þetta er heilög jörð! Farið burt!
Farið!
Í Guðs nafni, farið héðan! Ég skipa ykkur í nafni Krists.
Fjandinn hirði ykkur!
Drakúla!
Mína, þú ert nærri.
Ástin mín.
Þeir flýta sér fyrir sólsetur. Kannski er allt um seinan.
Mína!
Skjóttu!
Hlaðið!!
Quincey!
Nei!
Nei.
Þegar minn tími kemur, viltu gera eins við mig?
Viltu það?
Nei.
Nei, láttu þau fara. Okkar starfi er lokið hér...
Hennar er rétt að byrja.
Quincey.
Við erum óðir liðsmenn Guðs.
Allir.
Hvar er Guð minn?
Hann hefur yfirgefið mig.
Þessu er lokið.
Ástin mín.
Þarna, í návist Guðs, skildi ég loks -
- hvernig ást mín gat leyst okkur öll úr fjötrum myrkursins.
Ást okkar er sterkari en dauðinn.
Gefðu mér frið.